Beylerbei’nde oturan Hüsam, birgün evinde  çocuklarıyla birlikteyken, mutlu bie aile portresinin göze çarptığı bir anda kapısı çalınır ve içeriye yaslı bir adam girer. Yaşlı adam, lise arkadasının hasta ve ölüm döşeğinde olduğunu söyler.

Hüsam yaslı adamla birlikte arkadasının yanına gider. Lise arkadaşı Vecdi’nin perişan halini görür. Hayatta son dakıkalarını yaşamaktadır. Vecdi son sözlerinde; Hüsam’ın mutluluğunun kendisinin felaketi  olmasına rağmen onları affettiğini ve olaylar zincirini anlatan bir defterin varlığından bahseder. Vecdi daha fazla dayanamayarak hayata gözlerini yumar.

Hüsam söylediklerine anlam veremeyip defteri okumaya karar verir. Defterde; Vecdi, feleketini anlatmaya annesinin ölümüyle başlar. Vecdi annesinin ölümüyle babası ile birlikte halasının yanına gider. Halasının kızı Nigar ile oynadıgı oyunlarla,annesinin ölümünden dolayı  duyduğu hüznü üzerinden atmaya calışır.

Aradan yıllar gecer ve Vecdi’nin okul çağı geldiğinde babası okula yazdırır. Babasının memurluğundan dolayı,uzun süreli bir göreve gider. Vecdi bununla beraber hayatta kendını yapayalnız hisseder. Okulda Hüsam ile tanışıp sıkı bir bağ kurarlar. Hüsam ile birlikte halasının evine giderler. Nigarla birlikte hoş vakitler geçirirler.

Seneler geçip Vecdi’nin okulu bittiginde, halası Nigar ile evlenmesini ister. Önce şaşırır bu aklına  hiç gelmeyecek bir şeydir. Düşünmek ve Nigar’ın düşüncelerini anlayabilmek için zaman ister. Bu konuyu Hüsam’a anlatır. Hüsam onlardan ayrılır. Vecdi Nigar’ı sevmeye başlar.

Aradan iki yıl geçer Nigar’ın Hüsamı sevdiğini anlar. Genç doktor hüsrana ugrar. Acılar içinde kıvranır. Hüsam’ın da Nigar’ı sevdiğini anlayınca,kıskançlıgını yenerek onları evlendirmeye karar verir. Annesinin ölümünü gördügü köşke taşınır. Evlilikten sonra köşke kapanır. Artık hayattan bir beklentisi kalmaz. Duygusal bir çöküntü içerisindedir.

Nedenini kendisinin de bilmediği bir sebeple, o sırada süren Rus harbine katılarak cepheye gider. Deftere bu yasadıklarını ve hüzünlerini işlemektedir.

Cephede omzundan vurulur. Kolu kesilmek zorunda kalır. Cepheden döner ve Hüsamın çalıştığı yere gider. Hüsam ile birlikte köşke Nigar’ın yanına giderler. Hüsam’ın çocukları olmuştur. Fuat ve İsmet. Nigar’ı tekrar görür.

Acılar doruktadır artık. Köşkten ayrılıp dışarı çıktığında yağmur yağmaktadır. Sırılsıklam olur. Hasta olmak istercesine saatlerce titreyerek  köşküne ilerler. Hasta olduğunu farkeder. Uzanarak son cümlelerini deftere yazar. Hasta Ölüm döşeğindedir.

Hüsam defteri okumayı bitirir. Büyük bir duygu yoğunluğu içinde,kendisinin mutluluğunun Vecdi’nin felaketi olduğunu, kendisi için yaptığı fedakarlıkları anlar.